Hi Tom! Zie hier mijn reactie ;-) (Nog 15 dagen!)

Dankzij Google Alerts kreeg ik gisteren de melding dat er opnieuw over mijn campagne werd geschreven. En dit keer door iemand waarvan ik heb gehoord – dankzij het interview met Yes - dat hij vrij bekend is op het gebied van personal branding, Tom Scholte. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het leuk had gevonden als ik even persoonlijk benaderd was dat er een stukje over me werd geschreven, maar ja, dat ben ik ;-). Desalniettemin ben ik zo vrij geweest om mijn reactie op de blog, die ik wel naar Tom heb gemaild, hieronder te plaatsen.

Hi Tom,

ik zag gisteren dat je een blog over me hebt geschreven, hartstikke leuk! Ik had inderdaad al van Marloes de Moor van Yes begrepen dat het een combi-artikel zou worden samen met jou. Hieronder mijn reactie op je tips:

Allereerst natuurlijk bedankt voor de tips! Ik heb echter bij elk onderwerp zo mijn redenen gehad om het op mijn manier te doen. Ik snap natuurlijk dat je met je blog niet alleen mij aanschrijft, maar ook andere sollicitanten. Voor hen is dat zeker van toepassing. Hieronder een korte opsomming van de redenen om het op mijn manier te doen:

Het online creëren van waarde en waarmaken van je belofte.

Je stelt dat ik online niet van toegevoegde waarde ben voor anderen. Daar ben ik het - kort door de bocht - niet mee eens. Het klopt inderdaad dat het veel over mij gaat en mijn manier van solliciteren, maar dat komt voornamelijk doordat ik daarvoor gevraagd word door anderen. Blijkbaar zit daarin in ieder geval al genoeg toegevoegde waarde. Voor mij is het echter niet interessant om over officemanagement of projectmanagement te gaan bloggen, aangezien ik geen specifieke functietitel ambieer en mijn motivatie allereerst haal uit de missie van het bedrijf waar ik ga werken. Zo ben ik van toegevoegde waarde in een van de branches waar ik zou willen gaan werken door bijvoorbeeld een journaliste te tippen over de 1%Club waar ik vrijwilligerswerk doe (daardoor komt er nu een artikel in het Parool), of tweets op het gebied van duurzaamheid door te zetten in mijn netwerk, of petities die getekend moeten worden voor een schonere wereld met mijn vrienden op Facebook te delen. Dat is mijn toegevoegde waarde. En – kenmerkend voor mij – is dat niet gespecificeerd op een enkel onderwerp. Als je solliciteert naar een specifieke functie in een specifieke branche is dit inderdaad anders.

Heel goed duidelijk maken waar je goed in bent.

Dit punt is vooral in het begin van de campagne al veel aan de orde geweest – wees zo concreet mogelijk - en ik heb er toen ook een blog over geschreven. Ik ben het absoluut met je eens dat voor de meeste sollicitanten geldt dat je zo specifiek mogelijk moet zijn. Inmiddels ben ik zelf echter tot de conclusie gekomen dat mijn aversie tegen functietitels een hele logische reden heeft. Ik wil het liefst ergens gaan werken waar men geen gebruik maakt van vaste functiekaders, of tenminste minimaal. Ik vind namelijk dat vaste functiekaders je alleen maar beperken. Als ik ergens als projectmanager ga werken en dan blijkt dat ik heel veel strategisch inzicht heb en dit ook kan toepassen. Dan voldoet die functietitel al niet meer toch?

Nog meer positiviteit

Hierin ben ik het opnieuw niet helemaal met je eens. Niet alleen het hebben van een website en mezelf 'vermarkten' maakt mij uniek, maar in eerste instantie juist de transparantie wat betreft mijn afwijzingen en de deadline van 60 dagen. Er is helemaal geen negatieve bedoeling met het noemen van deze bedrijven. Het is juist uniek en het zorgt daardoor voor meer publiciteit. De bedrijven die me hebben afgewezen beschrijf ik nergens negatief, ik noem ze zelfs de 'sponsoren van mijn doorzettingsvermogen'. Als dat geen positieve insteek is dan weet ik het ook niet meer! Voor andere sollicitanten geldt natuurlijk dat het noemen van bedrijven die je hebben afgewezen nu niet uniek meer is, maar het is wel belangrijk om een soort stokpaardje te hebben waarmee je een interessante headline van een artikel vormt in de media. Als ik dat niet had gehad, zou ik bijvoorbeeld nooit in de Intermediair terecht zijn gekomen.

Dat wilde ik toch nog even gezegd hebben! ;-)