Nu op RecTec: "Het nieuwe toverwoord: transparantie" (Nog 51 dagen!)
Per vandaag ben ik ook aan het bloggen op RecTec! Mijn eerste blog gaat over transparantie, je kunt hem natuurlijk ook hier lezen.
"Het nieuwe toverwoord: transparantie"
Ik kan honderduit schrijven over alle afwijzingen tot nu toe en wat er – in mijn ogen – allemaal beter zou kunnen/moeten. Dat ga ik ook zeker nog doen. Toch heb ik besloten mijn eerste blogje te wijden aan iets wat veel discussie oproept in mijn manier van solliciteren. Hoe transparant moet je zijn tegenwoordig? Moet je je profielen gesloten houden zodat toekomstige werkgevers niet kunnen zien wat jij bespreekt met je vrienden? Of kun je beter alles opengooien?
Mijn manier van solliciteren is vrij nieuw. Ook al maken we bijna allemaal gebruik van social media, we zijn toch nog een beetje huiverig om ons geliefde Facebook ook voor mogelijke werkgevers te openen. Ik heb dat wel gedaan, maar dan ook heel bewust.
Het is zo klaar als een klontje dat van de kant van de werkgevers er absoluut veel gebruik word gemaakt van social media om sollicitanten te checken. Nieuwsgierigheid dient de mens. In mijn werkende leven – bij Dierenopvangcentrum Amsterdam – zat ik zelf in de rol van HR sturende (bij gebrek aan beter vulde ik de gaten maar op) en daar deed ik precies hetzelfde. Brief komt binnen, is het interessant of niet? Ja? Meteen Google en ‘wie-o-wie‘ checken. Vaak was er ergens in ieder geval wel een gesloten profiel te bekijken van de sollicitant waar een foto van diegene op stond. Toch fijn om in ieder geval even te zien hoe deze persoon eruit ziet! Representatief of niet? Zo gecheckt. Of ga je op deze manier teveel op oppervlakkigheden af?
En wat als een profiel open staat, hoe ga je daar dan als werkgever mee om? Naar mijn mening kun je dan niet anders dan je gewoon laten beïnvloeden door de informatie die je ontvangt. Natuurlijk dien je je altijd te beseffen dat bepaalde dingen die je leest, geschreven zijn in het privéleven van die persoon en niet veel te maken hebben met het werkende leven. Echter, er kan ook heel nuttige informatie op staan die uit de brief bijvoorbeeld niet duidelijk werd. Dat zal dan geen informatie zijn betreffende taken die hij/zij zou beheersen of het arbeidsverleden, maar wel wat voor soort persoon het is. Het karakter, de hobby’s en de passies! Past diegene wel bij de bedrijfscultuur, past hij/zij ook in het team? Naar mijn mening is dit even zo belangrijke informatie als welke taken iemand zou kunnen uitvoeren.
Ik ben absoluut voor transparantie in alle lagen van de samenleving. De mens is niet perfect, de mens is wie hij is. Ook met de mindere kanten, ook met mijn afwijzingen, dat hoort er allemaal bij. Als sollicitant zou ik iedereen aanraden op een bewuste manier om te gaan met social media en internet. Dingen die je echt privé wilt houden, kun je altijd privé sturen en dat zal niemand ooit te zien krijgen. De openbare informatie kan je alleen maar in je voordeel gebruiken. Laat zien wie je bent! Hoe meer informatie een werkgever heeft, hoe beter ze kunnen beslissen of je wel of niet bij hun bedrijf past. Past het niet? Dan kan je dat maar liever eerder dan later weten.
